936. S. Breyer: Mienie — przepisy ogólne dotyczące własności — treść i wykonywanie własności, Zrzeszenie Prawników Polskich 1966, s. 15—17. 937. Okoliczność, że żwirowisko wyczerpuje się, nie jest przeszkodą do uznania żwiru za pożytki (art. 13 § 1 pr. rzecz. — obecnie art. 53 § 1 k. a). (C 355/50 z dn. 28. 11. 1950 r., OSN 11/51, poz. 50). 938. Pożytki, jakie rzecz przynosi, przypadają właścicielowi dopiero od chwili nabycia przez niego własności. Właściciel mógłby dochodzić zaległego czynszu za czas, gdy własność nabytej nie ruchomości jeszcze do niego nie należała, tylko wówczas, gdy by zbywca dokonał na niego przelewu tego roszczenia (art. 168 i nast. k. z. — obecnie art. 509 i nast. k. c.) bądź w umowie zbycia, bądź w odzielnym akcie. Przelewu nie domniemyw się z samego faktu zbycia rzeczy, przeciwnie — dowód, iż prze lew miał miejsce, obciąża stronę, która na ten fakt powo- łuje się. (2 CR 1326/57 z dn. 17. 2. 1958 r., RPE 11/60, s. 403, t.). 939. Przepisu art. 212 § 3 k. c. nie stosuje się do roszczeń spadkobier ców z tytułu pobranych pożytków przez osobę, która nie jest spadkobiercą i bez tytułu prawnego korzystała z majątku spadkowego. Nie wyłącza to jednak możliwości rozłożenia na raty zasą¬dzonej od takiej osoby kwoty na podstawie art. 320 k. p. c. (III CR 300/66 z dn. 18. 1. 1967 r., OSPiKA 7-8/67, poz. 195). Patrz ponadto poz.: 386a, 915, 1364.