1219. S. Breyer: Przeniesienie własności nieruchomości, Wydaw nictwo Prawnicze 1966, s. 90—102. 1220. S. Breyer: Umowa przedwstępna w obrocie nieruchomościa mi, Pal. 11/62, s. 26. 1221. S. Cichosz: Umowy przedwstępne, BMS 1/56, s. 29. 1222. W. Czachórski: Prawo zobowiązań w zarysie, Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1968, s. 206—208. 1223. A. Ohanowicz: Zobowiązania — Zarys według kodeksu cy wilnego — Część ogólna, Państwowe Wydawnictwo Na¬ukowe 1965, s. 139—142. Patrz ponadto poz. 1014. PRZESŁANKI WAŻNOŚCI 1224. Postanowienia umowy przedwstępnej, iż przyrzeczona nią umo wa zostanie zawarta po załatwieniu przez jedną lub przez obie strony formalności umożliwiających tę czynność prawną, czyni zadość wymaganiu zastrzeżenia terminu przewidzianemu w art. 62 § 1 k. z. (obecnie art. 389 k. c.) tylko wówczas, gdy zamierzony przez strony wynik odpowiednich starań jest do¬statecznie pewny. (Zasada prawna SN (7) — 1 CO 11/58 z dn. 9. 6. 1958 r., OSN IV/59, poz. 92; RPE 4/58, s. 313, t.; OSPiKA 10/59, poz. 256, z notką J. K.; BGP 8—9/59, s. 32). 1225. Ważność umowy przedwstępnej nie jest uzależniona od jej za- warcia w określonej formie. Natomiast jednym z wymagań ważności takiej umowy jest wskazanie terminu, w którym przyrzeczona umowa ma być zawarta. Wskazanie tego terminu nie musi jednak polegać na określeniu konkretnej przyszłej daty kalendarzowej. Wyraz „termin" bowiem użyty został w tym przepisie w obu swych znaczeniach: jako ściśle okre ślony w czasie moment oraz jako koniec ustalonego okresu. Koniecznemu więc wymaganiu wskazania terminu zawarcia przyrzeczonej umowy odpowiadać będzie także wskazanie przez strony w umowie przedwstępnej, iż przyrzeczona umowa zostanie zawarta nie później niż w określonej dacie lub z upły wem określonego miesiąca czy roku. (2 CR 1239/60 z dn. 14. 12. 1960 r., OSPiKA 7—8/61, poz. 222, z notką K. P.; NP 9/61, s. 1183). 1226. Określenie w umowie przedwstępnej terminu, w którym ma być zawarta umowa przyrzeczona, jest istotnym składnikiem treści umowy przedwstępnej; bez określenia terminu umowa przedwstępna jest nieważna. Prawa i obowiązki spadkodawcy z umowy przedwstępnej przechodzą na spadkobierców wraz z postanowieniem określającym termin. Termin ten może być zmieniony w drodze umowy. (2 CR 379/62 z dn. 9. 8. 1962 r., OSN 9/63, poz. 205; OSPiKA 10/63, poz. 251, z notką W. Ś.). 1227. Wymaganiom art. 62 § 1 k. z. (obecnie art. 389 k. c.) czyni za dość przybliżone określenie terminu (np. „na wiosnę"), a nawet uzależnienie terminu od zdarzenia przyszłego bliżej nie okre- ślonego w czasie, lecz dostatecznie pewnego co do jego nastą pienia. (III CR 161/63 z dn. 6. 7. 1963 r., OSNCP 7—8/64, poz. 152; OSPiKA 9/64, poz. 186, z notką W. S.). 1228. Niedopuszczalne jest przedłużenie przez strony terminu zawar- cia umowy przyrzeczonej w umowie przedwstępnej, na czas nie oznaczony, ponieważ art. 62 § 1 in firce k. z. (obecnie art. 389 in jine k. c.) wymaga pod rygorem nieważności umowy przedwstępnej określenia w niej terminu zawarcia umowy przyrzeczonej. (C I 3/46 z dn. 9. 2. 1946 r., OSN 1945/46, poz. 29; PiP 9—10/46, z glosą J. Sławskiego; PN 1/47, s. 507, Ł). 1229. Jeżeli strony, choćby w różnym czasie, złożyły wobec siebie oświadczenia woli (art. 43 p. o. p. c. — obecnie art. 60 k. c), które — ocenione łącznie — realizują przesłanki ważności umo wy przedwstępnej (art. 62 § 1 k. ż. — obecnie art. 389 k. c), to umowa taka dochodzi ważnie do skutku z chwilą, gdy wszystkim tym przesłankom stało się zadość. (III CR 344/63 z dń. 29. 1. 1964 r., OSNCP 11/64, poz. 234; RPE 11/65, s. 356). £» WYDANIE NABYWCY PRZEDMIOTU UMOWY PRZED ZAWARCIEM UMOWY PRZYRZECZONEJ 1230. Umowa przedwstępna zobowiązująca do przeniesienia własno ści nie uprawnia sama przez się osoby, na rzecz której to prze niesienie zastrzeżono, do żądania wydania przedmiotu przyrze czonej umowy; jeżeli jednak strony umowy przedwstępnej po stanowiły, iż przeniesienie posiadania tego przedmiotu ma na stąpić przed zawarciem umowy przyrzeczonej, postanowienie to rodzi obowiązek wydania, przy czym obowiązek ten gaśnie z chwilą, gdy okaże się, że do zastrzeżonego w umowie przed wstępnej przeniesienia własności z jakichkolwiek przyczyn dojść nie może. (1 CO 40/59 z dn. 12. 1. 1960 r., OSN 111/60, poz. 90). 1231. Okoliczność, że bez winy stron nie doszło do zawarcia umowy definitywnej, nie może niweczyć skutków zawartej w dobrej wierze umowy i przekształcać powstałego z woli stron sto- sunku umownego. Jeżeli w wykonaniu przedwstępnej umowy kupna-sprzedaży nastąpiło wydanie nieruchomości, a do zawarcia umowy osta¬tecznej bez winy stron nie doszło, odpowiedzialność niedoszłe¬go nabywcy za korzystanie z nieruchomości oceniać należy według skutków wynikających z umowy przedwstępnej, a nie według zasad bezumownego użytkowania. (I CR 154/65 z dnj. 30. 8. 1965 r., OSNCP 7—8/66, poz. 117).